Een bijwerkingendagboek bijhouden waar je arts echt iets aan heeft
"Ik was misselijk" is één woord van een antwoord op zes vragen. Het National Institute on Aging publiceert de lijst die een arts doorloopt: wanneer het begon, op welk moment van de dag, hoe lang het duurt, hoe vaak, of het beter of erger wordt en of het je belemmert in je dagelijkse dingen, en een dagboek dat alleen de naam van de klacht vastlegt, beantwoordt geen enkele daarvan. Dit is wat je in plaats daarvan opschrijft, plus het ene extra veld dat hier belangrijk is en bijna nergens anders.
De zes vragen, geciteerd
Van de patiëntenpagina van het NIA, ongewijzigd: "Je arts zal vragen wanneer je klachten begonnen, op welk moment van de dag ze optreden, hoe lang ze duren (seconden? dagen?), hoe vaak ze voorkomen, of ze erger of beter lijken te worden, en of ze je ervan weerhouden naar buiten te gaan of je gewone activiteiten te doen."
Elk daarvan is een veld, en elk is makkelijk op het moment zelf vast te leggen en later onmogelijk te reconstrueren:
- Wanneer het begon — een datum, niet "een paar weken geleden".
- Op welk moment van de dag — het veld dat van een klacht een patroon maakt.
- Hoe lang het duurde — twintig minuten en twee dagen zijn verschillende problemen.
- Hoe vaak, wat alleen bestaat als je ook de klachten hebt gelogd die mild genoeg waren om te vergeten.
- Beter of erger — een vergelijking tussen registraties, dus je hebt er meer dan één nodig.
- Of het je belemmerde — het dichtst bij een maat voor ernst die niet afhangt van je stemming die dag.
Dezelfde pagina voegt de vragen toe die je jezelf kunt stellen: "Maakt iets wat ik doe de klachten beter? Of erger?" Dat antwoord hoort in het notitieveld, in je eigen woorden.
Het zevende veld: waar het viel ten opzichte van de dosis
Algemene informatie over klachten heeft geen reden om dit te vragen. Bij een wekelijkse injectie is het het meest informatieve wat een registratie kan bevatten, omdat het de ene vergelijking is die "ik voel me al een tijdje beroerd" onderscheidt van een patroon met een vorm: steeds op de dag erna, steeds als de volgende dosis eraan komt, of verspreid zonder verband met een van beide.
Let goed op wat dit wel en niet aantoont. Een klacht die steeds op de dag na een dosis valt, is een volgorde, geen bewezen oorzaak: in de onderzoeksgegevens achter deze medicijnen meldden ook mensen op placebo dezelfde klachten. Wat het patroon wel doet, is de behandelaar iets concreets geven om mee te werken in plaats van een indruk.
Ernst: een getal dat je elke keer op dezelfde manier gebruikt
Een schaal meet niets absoluuts, en geen dagboek kan ervoor zorgen dat "6 op 10" voor twee mensen hetzelfde betekent. Wat het wel kan, is je eigen registraties onderling vergelijkbaar maken, en meer is er voor "wordt het beter of erger" niet nodig. De regel die het laat werken, is saai: kies een schaal en pas die in een slechte week op dezelfde manier toe als in een goede. Een schaal die ongemerkt omhoogkruipt als je gefrustreerd bent, legt je frustratie vast.
Wat er verder in de registratie hoort
Twee dingen die geen klachten zijn, en die allebei op het eigen meldformulier van de FDA voor consumenten staan voor problemen met een medicijn:
- Alles wat je verder gebruikt — op recept en zonder recept, inclusief vitaminen en supplementen. Interacties zijn precies wat een behandelaar niet kan controleren bij iets waar hij niets over heeft gehoord.
- De behandeldatums — wanneer dit medicijn begon en wanneer de dosis voor het laatst veranderde. Bijna elke vraag over of iets aan het wegtrekken is, is eigenlijk een vraag over de weken sinds een van die twee datums.
Een dagboek is geen triage. Ernstige of plotselinge klachten zijn niet iets om te loggen en later te bekijken. Hevige buikpijn, aanhoudend braken, tekenen van uitdroging of van een allergische reactie betekenen: neem nu contact op met een behandelaar of bel je lokale alarmnummer — 911 in de Verenigde Staten en Canada, 999 of 112 in het Verenigd Koninkrijk, 112 in de hele Europese Unie en Turkije. De gids over bijwerkingen noemt wat in die categorie valt. Het achteraf opschrijven is nuttig; het opschrijven in plaats daarvan niet.
Wat je niet opschrijft
Twee gewoonten maken een dagboek minder nuttig naarmate je ze trouwer volhoudt. De eerste is een conclusie opschrijven in plaats van een waarneming — "maagslijmvliesontsteking" in plaats van "branderig, bovenbuik, twee uur na het eten, ongeveer een uur". De tweede is alleen de slechte dagen opschrijven. Een reeks registraties waar niets in staat, is informatie: daar wordt "hoe vaak" tegen afgezet, en zonder die reeks lijkt elke klacht constant.
Drie tikken, op het moment dat het gebeurt
Elf veelvoorkomende klachten met een ernst die jij kiest, gelogd op het moment dat het gebeurt in plaats van gereconstrueerd bij de afspraak, en getoond naast je injecties, zodat de timing zichtbaar is in plaats van een herinnering. Het komt in het artsenrapport als je dat onderdeel meeneemt.
Download de app Bekijk hoe het dagboek werkt →Vragen
Hoe vaak moet ik erin schrijven?
Als er iets gebeurt, en anders niet. Een dagboek dat elke dag een registratie vraagt, wordt een klus en dan een gat; een dagboek dat de gebeurtenissen vastlegt, houdt zijn waarde, ook als er twee weken voorbijgaan zonder dat er iets in komt.
Heeft het zin iets milds te loggen?
Ja, en het is de registratie die mensen overslaan. "Hoe vaak" en "wordt het beter" zijn allebei tellingen, en een telling die alleen uit de slechte dagen bestaat, beantwoordt een andere vraag dan de vraag die wordt gesteld.
Moet ik opschrijven wat ik denk dat de oorzaak was?
Schrijf op wat je merkte, en zet de theorie als theorie in de notitie. Een waarneming blijft nuttig als het iets anders blijkt te zijn geweest; een conclusie die als feit is vastgelegd, stuurt ongemerkt iedereen die het daarna leest, jijzelf inbegrepen.
Wil mijn arts alles zien?
Meestal de vorm in plaats van elke registratie: wat, hoe vaak, hoe ernstig en waar het viel ten opzichte van de doses. Een overzicht over de periode sinds het vorige consult is de vorm die past in de tijd die een afspraak heeft.
Kan een dagboek me vertellen of het medicijn de oorzaak is?
Nee, en deze pagina ook niet. Het kan laten zien dat iets steeds in een vaste verhouding tot je doses gebeurt, en dat is een vraag die de moeite waard is om aan je voorschrijver voor te leggen: met de datums, zodat jullie naar hetzelfde kijken.
Informatie ter educatie, geen medisch advies. Dozify is een persoonlijke app om dingen bij te houden, geen medisch hulpmiddel. Deze pagina beschrijft hoe je je eigen waarnemingen vastlegt; ze interpreteert geen klachten, wijst geen oorzaken aan en beveelt geen behandeling aan. Heb je ernstige klachten, zoek dan medische hulp of bel je lokale alarmnummer.